CISZA USPRAWIEDLIWIONA ;)

Tak, znów cisza na blogu powodowana wyjazdem - dawno już planowanym i ciągle upragnionym - Tatry. Ot, zwyczajnie, żadnych zagranicznych podróży, żadnego latania samolotami - tutaj, stopem (nieco) a później już tylko tam gdzie nogi dadzą radę ponieść ;)

Tatry pokazały mi też teraz inne swe oblicze... szczegółów jednak oszczędzę.

Kilka zdjęć tylko: 

 

 

A teraz kilka zdjęć nowej (choć już nie tak bardzo -  ale nie publikowanej ;) twórczości).
Stopniowo będę dodawać kolejne zdjęcia by jednorazowo całą serią nie zanudzić. Na początek masa fimo - kolejne z nią eksperymenty zakończone - takim skutkiem:
Kolczyki:

Broszki:

Naszyjniki/wisiorki:

Na dziś fimo-twórczość, i choć została jeszcze garść niesfotografowanych - pokazuję  te którym udało się znaleźć chwile szczęścia na wygrzanej słońcem przecudnej urody ławce w pobliskim parku ;)

A już niebawem nieco w temacie nowych frywolnych pomysłów ;)

NADRABIAM ZALEGŁOŚCI CZ II

Tak, dziś druga część zaległości. Te są nawet nieco starsze - bo Mikołajowe jeszcze, aż wstyd się przyznać ;) ale nie wszędzie Mikołaj miał łatwą drogę dotarcia...
I dopiero dziś zostały rozdane:
Gra planszowa - popularnie zwana 'Chińczykiem'. Zrobiona w całości przeze mnie (poza kostką do gry - bo jak dziś ustalaliśmy mogłaby być nieco przekłamana)

 Jak widać pionki ulepione są z masy termoutwardzalnej 'fimo'. Każda z obdarowanej czwórki osób ma szczególnie do siebie dobrany komplet 'pionków'. Plansza w ulubionym kolorze;) Mocno symboliczne - co tu dużo mówić.
Kolejny prezent już bardziej filcowy - broszka:

Nie jest ona mego pomysłu. Pewnikiem gdzieś podpatrzona. Gdzieś zawężę wyłącznie do blogów widocznych po prawej stronie pod hasłem: filcowo.

Kolejne całkiem już filcowe:
Frywolny komplet czarno-czerwony, dla M.

Breloczkowy ochraniacz na klucze - dla głowy Rodziny MMS-ów - M.

i ostatni prezent to ścianowy ozdobnik - może nad łóżeczko małego Stasia:

I to tyle z prezentów nie wręczonych - do dziś ;)


Ostatnia zaległość to kulinarne odkrycie: kulki ze skondensowanego mleka

PRZEPYSZNE i nie wymagają piekarnika. Zgodnie z tym co napisała Autorka dobrze jest je zamrozić. Naprawdę nabierają wtedy innego smaku. Ja część zrobiłam zgodnie z poleceniem. Drugą połowę jednak chciałam dla złamania słodkości zalać nieco gorzką czekoladą - z otartą skórką pomarańczy. Jednak nie udało mi się w czeluściach internetu znaleźć przepisu na takową (no poza 'kup gorzką czekoladę i rozpuść w garnuszku') więc była owszem pomarańczowa ale i słodka - niemiłosiernie. Ale po zamrożeniu jest Świetna!!!
Polecam!
Tyle. Mam już bardzo, bardzo mało zaległości :) albo i możliwości by je sfotografować i jeszcze je pokazać.
Zatem obiecuję - kolejne to już nowe prace.
Dobrej nocy >|<

UFFFFF....

uff... bo przedświąteczne zamieszanie nie dawało wytchnienia.
Fakt, dla mnie mieszkającej z dala od rodziny ten przedświąteczny czas z zapachem piernika, zupy grzybowej czy lepienia pierogów niewiele ma wspólnego. Przyjeżdżam na gotowe. A i wcześniej niewiele przy przygotowaniach pomagając. Ma to zapewne i te dobre strony i te złe... bo nie jest łatwo w świąteczny wieczór wracać do pustego domu, by następnego poranka tradycyjnie ruszyć do pracy... cóż codzienność która dotyka nie tylko mnie, choć w tym roku dała się we znaki wyjątkowo mocno.
A przedświąteczne wariackie tempo w moim wykonaniu dotyczyło licznych zamówień prezentów i planów 'ostatniochwilowych'.
Fotografie poniżej dokumentują część z wykonanych prac - sporo się robiło więc i zdjęć sporo.
Ich 'pozostawiająca wiele do życzenia' jakość powodowana oczywiście bezsłoneczną porą roku - choć zaskakująco słońca dziś było więcej... ale prace już w innych rękach.

Kolejność przypadkowa - dyktowana czasem realizacji :)
Z prezentów obcych ;)
Indeksowniki kolejne:

niestety przekłamany kolor - fioletowo-zielony

i zielono-zielony

Zapiśniki - większe niż dotąd dla miłośniczek:

czerwieni z czernią

fioletu (z zielenią)

brązu z pomarańczą ;)

Wszystkie te obdarowane Panie łączy jedno wspólne zamiłowanie... towarzystwo Maleńkiego Słodziaka Stanisława ;)

Dalsze prezenty to już kolczykowo:

Świątecznie - koralikowo

I całkiem nie świątecznie, nieco przed czasem ale oto są: kolczyki dla 'Ciastkowego'* Potwora ;)

potworzasto

ciasteczkowo

w zdwojeniu sił ;)

Zrobienie tych ostatnich to dla mnie wielka twórcza frajda! Bawiłam się świetnie mieszając akryle dobierając odcienie (czego zdjęcie nie oddaje) i dbając o fakturę na powierzchni :)



W oczekiwaniu na podarowanie trzymam jeszcze kilka prezencików bo nie wszędzie Mikołaj dotarł na czas... ale spóźniony nie traci na wartości a wręcz przeciwnie ;) Masa drobiazgów powstała z masy fimo - to także taki prezent który mnie sprawił wiele radości.
Zatem tylko 'zajawkowo':

 

 Więcej - razem następnym może już niedługim ;)

Teraz uciekam zacieszając, że udało się nieco nadgonić zaległości. Jednocześnie też gratulując wytrwałości wszystkim którzy do zdjęć ostatnich dotarli - przedarli się :)
Pozdrawiam i słonecznie choć zimowo uśmiecham. :)

*traktuję jako nazwę własną wykorzystywaną w 'pewnych kręgach' :)

PO URLOPOWO...

...sporo udało się dokończyć.
Pierwsze na taśmę rzucam koraliki - ulepione z masy termoutwardzalnej FIMO.
Wydawałoby się, że to modelina, ale moim zdaniem, nie całkiem:) Inaczej się z tym pracuje. Lepiej. Daje większe możliwości i ma PRZEOGROMNĄ paletę kolorów.
Tu czerwień, bo to, dla znanej:) już miłośniczki tajemniczości czerwieni - Dobrej Wróżki.
Koraliki połączyłam gumko-żyłką tworząc 'nanadgarstnik'



Kolejny ukończony nanadgarstnik jest upleciony. Z czasów szkolnych pamiętam, ciągle przypięte do nogawek spodni agrafki, z pękiem kolorowych nitek. Udało mi się wtedy, nauczyć wielu różnych wzorów. Zdarza się, czasem do tego wracać. Zakładki do książek, czy breloczki do kluczy powstają równie ciekawe jak bransoletki.
Tutaj wzór z książki "Bransoletki Przyjaźni", której autorką jest Veronique Follet.


Ponieważ oba, miały być prezentami - a prezentem jest także opakowanie, ukryłam je, w kopertki z kolorystycznie dobranymi detalami.
Jedna ozdobiona właśnie koralikami. Druga frywolitkowym kwiatkiem,(które tworzę w tramwaju, jadąc do pracy) i piankową ważką. Na koniec trochę stempli, dziurkaczy i GOTOWE!